Ψήφος εμπιστοσύνης

Posted on October 11, 2014

5



Παρακολούθησα με αρκετό ενδιαφέρον την τελευταία ημέρα του τριημέρου παροχής ψήφου εμπιστοσύνης στην κυβέρνηση, και τολμώ να πω πως σε σύγκριση με άλλες περιπτώσεις, αυτή ήταν εξαιρετικά διασκεδαστική.

Καταρχάς είδα ξανά τον Αντώνη Σαμαρά στη βουλή, κι αυτό ήταν πολύ σημαντικό γιατί μετά το τέλος της ομιλίας του κατάλαβα γιατί δεν μιλάει ποτέ του στη βουλή.

Άκουσα τον Βαγγέλη Βενιζέλο να αποκαλεί τον Ανδρέα Παπανδρέου -και την πολιτική του- «ανεύθυνο», ενώ διέκρινα μια αγωνία στο λόγο του καθώς εισήγαγε τον νέο όρο «πλεονάζον πλεόνασμα». Ήταν κάτι σαν το «ασφάλιστρο κινδύνου» που έγινε στην πορεία ΕΝΦΙΑ.

Εντύπωση μου έκανε το γεγονός ότι ο Αντώνης Σαμαράς δεν ξόδεψε όλο το χρόνο της ομιλίας του στον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά μίλησε γι’ αυτόν μόνο μία ώρα. Δυστυχώς για τον πρωθυπουργό, στο ενδιάμεσο που δεν ασχολήθηκε με τον Τσίπρα αποκάλυψε ότι μετά το τέλος των δόσεων της τρόικας, η Ελλάδα θα μείνει σε πρόγραμμα πίστωσης του ΔΝΤ.

Ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση μου έκανε ο Νίκος Δένδιας, ο οποίος ενώ έχει αποδείξει πολλάκις ότι δεν μπορεί να μιλήσει, έφερε ένα κάρο δημοσιεύματα με δηλώσεις στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ για το τι θα κάνουν το γαμημένο το χρέος. Και ήταν πολλά.

Εξαιρετική ήταν για μια ακόμη φορά η Αλέκα Παπαρήγα, η οποία αν μιλούσε για την κυβέρνηση που έχει ξεσκίσει τον τόπο με τον ίδιο τρόπο με τον οποίο μιλά για τον ΣΥΡΙΖΑ, τότε το ΚΚΕ θα ήταν πραγματικά ένα αντιπολιτευτικό κόμμα κι όχι το μακρύ χέρι της δεξιάς.

Η Σοφία Βούλτεψη ήταν χάρμα ιδέσθαι. Ο άνθρωπος ο οποίος έδωσε εντολή να κλείσουν οι κρατικές κάμερες σε ομιλία πολιτικού αντιπάλου, μίλησε για γκεμπελισμό και απειλή των bloggers. Το μαλλί ήταν πάντως τέλειο.

Κατάφερα να μην κοιμηθώ στην ομιλία του Φώτη Κουβέλη κι αυτό από μόνο θα ήταν είδηση εάν ο υπεύθυνος αριστερός αρχηγός δεν μιλούσε για τη διάλυση των εργασιακών σχέσεων. Δυστυχώς γι’ αυτόν και το κόμμα του, τη διάλυση αυτή την υπέγραψε κι ο ίδιος. Όσο κι αν θέλει να το ξεχάσει.

Ο Πάνος Καμμένος ήταν όνομα και πράγμα, παρότι μία μέρα μετά το πέσιμο που έφαγε για την υπόθεση του Ερρίκος Ντυνάν, ήρθε κι έβγαλε ψεύτη –με αποδείξεις- τον Μάκη Βορίδη, με τον δεύτερο να λουφάζει σε ένα βαθύ κάθισμα και να κάνει την πάπια. Κατά τα άλλα ο γνωστός καμένος πολιτικός αρχηγός βρέθηκε μεταξύ Γουδιού και «λαθρο-κυνηγιού».

Ο ίδιος ο Βορίδης, όταν άνοιγε τη συζήτηση στη βουλή, έκανε λόγο για τον ψευδο-σοσιαλισμό του ΣΥΡΙΖΑ και την κομμουνιστική απειλή. Ασχολήθηκε μάλιστα με το ΚΚΕ για να του δείξει ότι γνωρίζει πολύ καλά πως το Κόμμα σιχαίνεται τον ΣΥΡΙΖΑ επειδή έχει το copyright του σοσιαλισμού. Κανένας βουλευτής του ΚΚΕ δεν ασχολήθηκε για μια ακόμη φορά με την κομμουνιστοφοβία της δεξιάς του Σαμαρά. Όταν τους βγάλουν στην παρανομία, ίσως θυμηθούν να ασχοληθούν μαζί τους.

Επιστρέφοντας στον Αντώνη Σαμαρά και την ομιλία του, δεν είχα καμία ψευδαίσθηση ότι δεν θα αρχίσει πάλι τα κορακίστικα με τα «ξώπορτα» και τις λοιπές μαλακίες που ξεφωνίζει κάθε φορά που θέλει να δείξει ότι είναι τόσο βαρύμαγκας που χρειάζεται τρεις για να του κουβαλάνε τα αρχίδια. Δεν ξέρω τι ακριβώς τους μαθαίνουν στο Κολέγιο των Αθηνών, όμως είναι βέβαιο ότι όλοι τους πρέπει να σκίζουν στο διαγωνισμό “ποιος θα ρίξει μακρύτερα τη ροχάλα”.

Ελπίζω τουλάχιστον όταν συναντιέται με τους ξένους να μη μιλάει έτσι. Θα νομίζουν οι άνθρωποι ότι όλοι οι Έλληνες γίναμε σαν τον Γιώργο Φούντα στο «Κάθαρμα».

Τέλος, άκουσα και τον Τσίπρα, ο οποίος εκτός από κουρασμένος –στην αρχή- μου φάνηκε κι εξαιρετικά καθώς πρέπει για την περίσταση. Σα να τελείωσε αυτός τα Κολέγια κι όχι ο Σαμαράς. Στην πορεία έγινε πιο άμεσος, όμως είχε πολλές ευκαιρίες να μιλήσει για το πραγματικό πρόσωπο της δεξιάς. Και δεν το έκανε. Την επόμενη φορά ο Μπαλτάκος και η συνεργασία της ΝΔ με τους ναζί θα πρέπει να σημειωθεί. Κάνει καλό να σημειώνεις σε κάθε ευκαιρία ότι οι αντίπαλοί σου δεν είναι απλώς δεξιοί, αλλά κανονικοί φασίστες.

Bonus: Το ότι τον Αντώνη Σαμαρά τον κρατάει όρθιο μόνο ο ΔΟΛ είναι γνωστό σε όλους. Άλλωστε, αν δει κανείς τα εξώφυλλα των Νέων τον τελευταίο χρόνο θα λυθεί από τα γέλια. Το να υπερασπίζεσαι όμως τον Γιάννη Πρετεντέρη μέσα στη βουλή, αυτό είναι η επιτομή της κωμωδίας.

Bonus 2: Ο Βαγγέλης Βενιζέλος φοβάται πάρα πολύ τη φυλακή. Αυτό φαίνεται πλέον σε κάθε του κίνηση.

Bonus 3: Από την τριήμερη συζήτηση βγήκαν τα εξής απλά συμπεράσματα: Οι φόροι αυξάνονται από το 2015 κατά 2 δισ. ευρώ, η Ελλάδα θα βρίσκεται σε πρόγραμμα του ΔΝΤ για πολλά ακόμη χρόνια, η ανεργία δεν θα πέσει κάτω από το 22% μέχρι το 2020, ο Αντώνης Σαμαράς επικαλέστηκε ψευδή στοιχεία για τη μείωση της ανεργίας, φοροελαφρύνσεις δεν θα έρθουν ούτε για τις φορολογικές δηλώσεις του 2015 κι ούτε πιθανότατα για αυτές του 2016, ο ΕΝΦΙΑ θα συνεχίσει να ισχύει ο κόσμος να χαλάσει, οι αντικειμενικές αξίες των σπιτιών δεν θα πέσουν, όποιος βγάζει περισσότερα από 586 μικτά απειλεί την ελληνική οικονομία, η έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης έγινε μόνιμη (εκτός αν είσαι εφοπλιστής) και ότι αν δεν πέσει χοντρό χρήμα τότε οι 180 βουλευτές για τον Πρόεδρο τη Δημοκρατίας δεν πρόκεται να μαζευτούν με τίποτα.

Bonus 4: Όταν λέγεσαι κομμουνιστής και σε χειροκροτούν φασίστες, κάτι κάνεις πολύ λάθος.

Advertisements
Posted in: Πολιτική