Το δικό μας παταράκι

Posted on June 28, 2014

0



Ήταν αρχές φθινοπώρου του 2012 όταν πέρασα για πρώτη φορά το κατώφλι της Ιπποκράτους 146. Radiobubble, rbnews, και πάνω από όλα ένα σύνολο “ψηφιακών ανθρώπων” ξεπετάχτηκε από την οθόνη και στρογγυλοκάθισε πίσω και μπροστά από την μπάρα. Στις σιδερένιες καρέκλες της πολύβοης αυλής, περιτρυγυρισμένης από ένα πράσινο “Π”, που έκανε το σημείο του τσιμεντένου αυτού δρόμου μια γωνιά ξεχωριστή αλλά και τόσο διαφορετική από αυτό που συναντάς λίγα μόλις μέτρα παρακάτω.

Ραντεβού με μηνύματα στο twitter. Ήταν ο λογαριασμός του Γαλαξιάρχη και του Καναλάρχη εκείνοι οι πρώτοι που καλοδέχθηκαν το γνωστό-άγνωστο άβαταρ του Πολύφημου. Κι εκεί έμαθα πραγματικά τι θα πει “phygital”.

Δεν θα το βρει κανείς σε κάποιο εγχειρίδιο του δικτύου, όσο καλά κι αν ψάξει. Κι όποιος πει ότι το κατάφερε, είναι γελασμένος. Ο κόσμος του (δικού μας) δικτύου συναντήθηκε σε μια μικρή γωνιά και η έκπληξη στο πρόσωπο της πρώτης γνωριμίας με τις -κατά τα άλλα- τόσο οικείες ψηφιακές περσόνες, χαρίζει χιλιάδες φωτογραφικά κλικ στην άκρη του μυαλού μου που θα μείνουν για πάντα αξέχαστα.

Το radiobubble και η Ιπποκράτους έκαναν μέσα σε τέσσερα χρόνια το γύρο του κόσμου μέσα από τις σελίδες εκείνων των μεγάλων, των γνωστών και των “έγκυρων”· που είδαν ότι σε μια “τρύπα” στο κέντρο της πόλης, το μέσο λειτουργεί ακριβώς όπως ένας δάσκαλος τους είπε κάποτε σε κάποιο μάθημα στις σχολές των μέσων ενημέρωσης. Με τα στραβά του, τα καλά, τις ομορφιές και τις κόντρες. Κι όλα αυτά κάτω από την ίδια στέγη. Στο παταράκι με πλάτη το τζάμι στο πεζοδρόμιο της Βατάτζη.

Μοιάζουν τόσα πολλά όλα αυτά μόνο αν καθίσεις πίσω και προσπαθήσεις να τα δεις υπό το πρίσμα του τέλους. Ποιου τέλους, όμως; Το radiobubble υπάρχει, όσο υπάρχουν οι άνθρωποί του. Κι εκείνοι είναι εδώ. Όσοι γνωρίζουν πως η εμπιστοσύνη βρίσκεται πάνω και πέρα από κάθε προσωπική επιδίωξη. Αυτοί που ξέρουν να συγχωρούν και να βρίσκουν λύσεις για το πιο ασήμαντο, ακόμη κι όταν η δική τους θέση καίγεται και τσουρουφλιέται.

Γιατί ξέρουν. Στο τέλος της ημέρας η φούσκα του διαδικτύου θα επιστρέψει γύρω από ένα καινούριο τραπέζι, μέσα σε ένα νέο παταράκι. Ακόμη κι αν αυτό είναι σε κάποιοι ισόγειο, χωρίς την ξύλινη μπάρα να φωλιάζει από κάτω του. Για μας θα είναι πάντα αυτό, και τίποτε άλλο. Το δικό μας παταράκι.

20140628-144648-53208152.jpg

Advertisements
Tagged:
Posted in: Uncategorized