Σκατόβουρκος

Posted on October 25, 2012

0



Τι νόημα έχει να ψάχνεις να βρεις ποιος είναι ο οικονομικός και πολιτικός πάτος μιας χώρας όταν οι ίδιοι οι πολίτες της είναι ικανοποιημένοι από τα καθημερινά τους μακροβούτια στα σκατά;

Όχι δεν είναι ούτε η μία εκπομπή ενός τυχάρπαστου φαλακρού νεοφασίστα που ανεβάζει τα ποσοστά μαχαιροβγαλτών νεοναζί συμμοριτών, ούτε εκείνοι οι οποίοι τραβούν τα μαλλιά τους κράζοντας με αλαλαγμούς μέσα στα μαύρα μεσάνυκτα.

Δεν είναι το ανέραστο ταμπεραμέντο μιας κάφρικης ελεεινής παρέας μεγαλομαλάκων, που παίρνουν στην πλάκα τον ανθρώπινο φόβο για να κάνουν ένα τσούρμο νούμερα να γελούν με το ασπόνδυλό τους χιούμορ.


Είναι αυτοί οι ψευτοδιαβασμένοι επαναστάτες που γαμούν συνειδητό και υποσυνείδητο καθημερινά, με τα αναρχοανάλαφρα σχολιάκια γλυκαμένα στο πετιμέζι ενός ταξικού μπακαλίστικου ουμανισμού.


Είναι η παραδοσιακή τάση της μόδας. Προκάλεσε για να τραβήξεις την προσοχή. Διακήρυξε την άμεμπτη δεοντολογική σου καθαρότητα στη λίμνη με τα σκατά. Ενοχοποίησε την αντίδραση που δεν σου αρέσει, γιατί είσαι “αυτοδημιούργητος” κι όσο κι αν σε αντιπαθούν, έχεις γίνει συνήθεια αντιδραστική.


Δεν σου φτάνει όμως μόνο αυτό. Διαφήμισε την απεξάρτηση σου από τα κοινά και ζήσε τη ζωή που εσύ ξέρεις, γιατί γαμάς και δέρνεις και δεν έχεις ανάγκη από τις ποταπές ανάγκες της καθημερινότητας. Είσαι ανώτερο ον και το δείχνεις σε κάθε ευκαιρία.


Πάρε τις αποφάσεις που κανείς άλλος δεν έχει τα αρχίδια να πάρει, κάτι που επιμελέστατα έχει φροντίσει να διακηρύσσει κάθε κύτταρο του σκατόψυχου εγκεφάλου σου. Ενοχοποίησε εκείνον που βλέπει το στραβό σε αυτό που εσύ δεν πρόλαβες να δεις. 


Γιατί ξέρεις ότι στον σκατόβουρκο που είμαστε όλοι χωμένοι, παίζεις το ρόλο του αποσμητικού. Ψεκάζεις τις μαλακίες σου στον κόσμο για λίγα λεπτά κάθε μέρα και τρέχουν όλοι πίσω σου να εισπνεύσουν λίγη από την επαναστατικότητα σου.


Γιατί αν η κοινωνία ήταν περίτωμα, εσύ θα ήσουν η μύγα. Που θρέφεται από την αναγνώριση και ζει συλλέγοντας κολακείες. Που θαρρεί τον εαυτό της πρωτοποριακό. Διότι όσα μάτια κι αν σου έχει δώσει ο θεός -και σου έχει δώσει πολλά- τα έχεις όλα στραμμένα στον καθρέπτη της ματαιοδοξίας σου.


Το ξέρεις ότι είσαι Ο γαμάτος, παρότι η ανεξαρτησία σου εγκλωβίζεται στα όρια της αρρωστημένης ανοργασμικής σου αυτοϊκανοποίησης. Γι΄αυτό και αφιερώνεις όλο σου το είναι στο να δείχνεις πόσο αναγκαίο κακό είσαι.


Μπορεί να πλασάρεσαι σαν μοναχικό ον, αλλά το κοινωνικό σμήνος των ομοίων σου είναι αυτό που σε κρατάει ζωντανό. Γιατί πάντα σε κρατούσε ζωντανό, ακόμη κι όταν δεν ήσουν όσο τέλειος είσαι τώρα. 


Αλλά ζεις ανάμεσα σε δύο αντιφάσεις. Εκείνης της αγνωμοσύνης του μαλάκα, του βλακώδους παρασκευάσματος του σωλήνα που δεν έχει βγει πέρα από τα όρια της αυλής του, κι αυτής του συνειδητοποιημένου κάφρου, που μονάχα τα σκατά της κοινωνίας τον κάνουν να παίρνει βαθιές αναζωογονητικές ανάσες.   

Όσο ανίκητος κι αν νομίζεις πως είσαι, όσο κι αν μοιράζεσαι με τον κόσμο απλόχερα τις ενοχές σου, ξέρεις πολύ καλά ότι είσαι ο μόνος ευτυχισμένος μέσα σε αυτόν τον βούρκο που όλοι έχουν χωθεί. 


Δεν εύχεσαι πολλά πράγματα. Μόνο ένα. Να μην συνειδητοποιήσουν τα σκατά ότι μπορούν να γυρίσουν ανάποδα τον κόσμο και να σε πνίξουν μέσα τους. Γιατί τότε οι υπόλοιπες αγαπημένες σου μύγες θα λακίσουν και θα μείνεις μόνος να επιπλέεις μέσα στο δικό σου δημιούργημα.

Advertisements
Posted in: Ψέματα