Μας κρέμασαν κουδούνια

Posted on October 1, 2012

0



Η χειρότερη τιμωρία για κάποιον που κάποτε τον έπαιρναν στα σοβαρά, είναι να βλέπει όλους γύρω του να τον κάνουνε ρεζίλι. Χρόνια παραμυθιού και πλύσης εγκεφάλου σκάσανε μαζί με το ελληνικό παραμύθι και όλοι αυτοί που κάποτε έκαναν κουμάντο, σήμερα τους παίρνουν στο ψιλό.

Διαβάζοντας για το παρολίγο πραξικόπημα και μπαίνοντας στη λογική της σκέψης του, είναι εύκολο για κάποιον να βρει την άκρη στην ιστορία του παρολίγο CD, των καταβάθος φοροφυγάδων και των περίπου λιστών πολιτικών, πετρελαιάδων, εργολάβων, εφοπλιστών και εφημεριδάδων του μαύρου χρήματος και των, σύντομα, ανακεφαλαιοποιημένων τραπεζικών θαλασσοδανείων.

Βουτηγμένοι σε έναν εν ενεργεία κοινωνικό πόλεμο, δίπλα σε οδομαχίες “ευαισθητοποιημένων κατοίκων” με λοστούς και μαχαίρια, μεταναστών και αντιφασιστών, εν μέσω αστυνομικών διαπομπεύσεων και κρατικής βίας, υπάρχουν ακόμη κάποιοι που νομίζουν ότι ο γύρω κόσμος εξακολουθεί να παίρνει τις ειδήσεις τους στα σοβαρά.


Πόσο μάλλον για τους έξω από δω, εκείνους που όλοι τούς περνούσαν μέχρι πρότινος για τον μαλάκα που δεν παίρνει πρέφα τι συμβαίνει στην ελληνική μπανανία. Εκεί κι αν πέφτει γέλιο. 


Οι καθόλα έγκριτοι Financial Times συνεχίζουν την πλάκα από εκεί που το άφησε η Wall Street Journal με τα μονοπώλια στα πετρέλαια και βάζουν στη δήλωση του Σαμαρά που θα “πατάξει τη διαφθορά” ως άλλος Κωστάκης Καραμανλής, εκείνο το CD με τα δύο χιλιάδες ονόματα που “έχασε” το ΣΔΟΕ και ο Παπακωνσταντίνου.


Πέρα από το αστείο της υπόθεσης, είναι πολύ σοβαρό και για το Μέγαρο Μαξίμου αλλά και για τον τουρισμό μας, να ανοίγει ένας υποψήφιος παραθεριστής την εφημερίδα του και να διαβάζει πόσο αφηρημένος λαός είναι οι Έλληνες.


Ένα έθνος που αγαπά όσο τίποτε άλλο τη δημοκρατία του και είναι ικανό να αντιμετωπίσει ολόκληρα πραξικοπήματα τοποθετώντας τους υποθετικούς εγκεφάλους τους στο υπουργείο εθνικής άμυνας, αλλά αδυνατεί να θυμηθεί πού άφησε για τελευταία φορά ένα CD με 2.000 ονόματα φοροφυγάδων. 


Ακόμη μεγαλύτερη, όμως, πλάκα θα είχε αν κάποιος καθόταν να εξηγήσει στον παραθεριστή πόσο αστείο είναι το επεισόδιο που έχει ξεκινήσει να τινάζει τις εφημερίδες και τα κανάλια στον αέρα, βάζοντας σε ένα καζάνι πάθους και διαξιφισμών αποκλειστικούς πετρελαιάδες, εφοπλιστικούς εφημεριδάδες, Νέα και παλιά Βήματα στο δρόμο της έγκριτης ενημέρωσης και τα κουπόνια για τα πρατήρια του Θέμου.


Κι όμως, μερικοί τύποι σαν την αρθρογράφο των FT, εξακολουθουν να αναζητούν τη λογική των ελληνικών κινήσεων για την εξάλειψη της ελληνικής διαφθοράς, μέσα από τις υποσχέσεις του Αντώνη Σαμαρά και των υπόλοιπων Ελλήνων πολιτικών και πολιτειακών παραγόντων.


Δημοσίευμα με το δημοσίευμα, όμως, τούς παίρνουν όλο και περισσότερο στο ψιλό. Έτσι ακριβώς όπως πήρανε στην πλάκα τον Γιωργάκη εκείνη τη δραματική εβδομάδα της “παρολίγο δημοκρατικής εκτροπής”, η Άνγκελα με τον Νικολά. 


Ένα φαινόμενο που όσο περνά ο καιρός τείνει να γίνει αποκλειστικό προνόμιο των έξω από δω. Γιατί εδώ πέρα, μέρα τη μέρα καταλαβαίνεις ότι όποιος πάει να πάρει έναν από αυτούς στην πλάκα, θα καταλήγει με το ταμπελάκι στο στήθος και τη φωτογραφία του στη σελίδα της ελληνικής αστυνομίας να αναζητά μαρτυρίες για άλλες παράνομες υποθέσεις “έκνομων αστεϊσμών” της πραγματικής ζωής. 

Advertisements