Ελληνικό κύρος

Posted on September 14, 2012

0


Την άρνηση των Ελβετικών τραπεζών να διαθέσουν τα στοιχεία Ελλήνων πολιτικών με καταθέσεις στα θησαυροφυλάκια τους δημοσίευσαν σήμερα πολλά μέσα ενημέρωσης και ειδησεογραφικά σάιτ.


Το περίεργο της υπόθεσης δεν είναι μόνο το γεγονός -σύμφωνα με το ΑΠΕ- ότι από την προηγούμενη βουλή οι μόνοι κοινοβουλευτικοί αντιπρόσωποι που είχαν αρνηθεί την κίνηση να ζητηθούν τέτοιου είδους στοιχεία ήταν εκείνοι της Νέας Δημοκρατίας, αλλά το ότι η ειδοποίηση εκ μέρους της ένωσης ελβετικών τραπεζών είχε διαβιβαστεί με δύο επιστολές, στις 25 Απριλίου και τις 11 Μαΐου 2012.


Επομένως, πριν ακόμη διεξαχθούν οι πρώτες εκλογές της 6ης Μαΐου, ήταν ήδη γνωστό ότι καμία πληροφορία που αφορούσε τις -θεωρητικές και μετά από καταγγελία του Ελληνοελβετού βουλευτή Ιωσήφ Ζησιάδη- καταθέσεις Ελλήνων πολιτικών δεν επρόκειτο να δοθεί στη Βουλή των Ελλήνων. Παρά τις πομπώδεις κυβερνητικές δεσμεύσεις.


Η άρνηση αυτή δεν αφορά μόνο την παραγγελία για μια γενική δημοσίευση ονομάτων, αλλά περιλαμβάνει και την έκδοση οποιουδήποτε είδους διαβεβαίωσης ότι κάποιο πολιτικό πρόσωπο ΔΕΝ έχει καταθέσεις στην Ελβετία.


Όπως αναφέρουν τα δημοσιεύματα, σκοπός της άρνησης της Νέας Δημοκρατίας για το ζήτημα αυτό ήταν η “προστασία του ήδη βεβαρημένου κύρους της Ελλάδας με μια κίνηση που δεν επρόκειτο να ρίξει φως σε καμία υπόθεση ύποπτης διαχείρισης δημόσιου χρήματος”.


Από εδώ και μπρος, όταν αναφερόμαστε στο “κύρος της Ελλάδας” δεν θα περιλαμβάνουμε ούτε τις τραγικές οικονομικές συνθήκες, ούτε το συνεχιζόμενο φαγοπότι σε παντός είδους δημόσιες και ιδιωτικές συναλλαγές με χορηγό τον Έλληνα φορολογούμενο, ούτε την έλλειψη ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης που εργαζόμενοι και συνταξιούχοι έχουν ήδη πληρώσει, ούτε την εκρηκτική άνοδο της βίας -ρατσιστικής, οικονομικής, πολιτικής ή όπως αλλιώς θέλει να την αποκαλέσει κάποιος εντός κι εκτός βουλής-. 


Το μόνο βάσιμο στοιχείο που αποτελεί για την ελληνική βουλή ακράδαντο κίνδυνο πτώσης του καταρρακωμένου κύρους της χώρας, είναι το ενδεχόμενο να αποκαλυφθεί ότι υπάρχει έστω και ένας βουλευτής με καταθέσεις στην Ελβετία. Όλα τα άλλα είναι δευτερεύοντα.

Advertisements