Νεοελληνική μυθοπλασία

Posted on August 18, 2012

0


Τις τελευταίες μέρες η ελληνική πολιτεία έχει ξεκινήσει έναν αγώνα αποδόμησης κάθε βαθύτερου νοήματος του αρχαιοελληνικού δωδεκαθεϊσμού και της σημασίας των ιδιαίτερων χαρακτηριστικών καθενός από τους πλούσιους μύθους του.

Η αρχή έγινε με την αστυνομική επιχείρηση “Ξένιος Ζευς”. Είναι πραγματικά μοναδικό να δίνεις σε μια επιχείρηση – ανθρώπινη σκούπα, το όνομα του φιλόξενου Δία, του προστάτη του επισκέπτη και του φιλοξενούμενου.


Η απάντηση όσων υποστηρίζουν το σχέδιο αυτό, είναι ότι μόνον έτσι το πρόβλημα της μετανάστευσης θα πάψει να υπάρχει, μιας και μόλις ενημερωθούν οι δουλέμποροι στα σύνορα ότι ο “Ξένιος Ζευς” παραμονεύει, τότε θα μαζέψουν το σκλαβοπάζαρό τους και θα το πάνε αλλού.


Βέβαια, η πρέζα γύρω από την πλατεία της Ομόνοιας συνεχίζει να πουλιέται κανονικά, τα παράνομα μπουρδέλα στο Μεταξουργείο και την πλατεία Βάθης εξακολουθούν να υποχρεώνουν αλλοδαπές, ανήλικες και μη, να γαμιούνται συνεχώς, ικανοποιώντας τις ορέξεις όλων αυτών των ανώμαλων αγάμητων και να ανταλλάσουν μεταξύ τους AIDS και ένα κάρο ακόμη αρρώστιες, ενώ οι ελληνικών συμφερόντων πολυκατοικίες στα Πατήσια, τη Κυψέλη κ.ο.κ. δεν σταματούν να στοιβάζουν αυτούς τους “παράνομους”, που κατά ένα μαγικό τρόπο φτάνουν συστημένοι από την άλλη της γης στο κέντρο της Αθήνας.


Εκτός από τον “Ξένιο Δία” υπάρχει ακόμη ένα σχέδιο που υπακούει στις επιταγές αυτής της περίπλοκης διαστρέβλωσης των νοημάτων της αρχαιοελληνικής μυθολογίας.


Πρόκειται για το νέο σχέδιο του υπουργείο παιδείας με την ονομασία “Αθηνά”, σύμφωνα με το οποίο προγραμματίζεται το άμεσο κλείσιμο 150 σχολών ανώτερης και ανώτατης εκπαίδευσης σε όλη την Ελλάδα μέσα στους επόμενους μήνες. 


Σχολές ως επί το πλείστον άχρηστες εξ αρχής, οι οποίες όμως διαμόρφωσαν την κουλτούρα μιας ολόκληρης πολιτικής και οικονομικής κερδοσκοπίας, που για δεκαετίες άνθιζε μέσα από το υστέρημα γονιών που το μόνο που ήθελαν ήταν ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά τους.


Έτσι λοιπόν, μετά το θεό της φιλοξενίας έχουμε τώρα και τη θεά της Σοφίας, την “Αθηνά”, να δανείζει το όνομα της σε ένα σχέδιο άμεσου κλεισίματος δεκάδων πανεπιστημιακών τμημάτων σε ολόκληρη τη χώρα.


Βέβαια τα τμήματα τα οποία αναφέρουν δημοσιεύματα ότι θα αποτελέσουν παρελθόν, βρίσκονται σε περιοχές όπως η ανατολική και δυτική Μακεδονία, η Πελοπόννησος και τα νησιά του Αιγαίου. 


Το ότι οι περιοχές όπως τα νησιά και η βόρεια Ελλάδα δεν θα έχουν πια πολλά από τα ανώτατα και ανώτερα εκπαιδευτικά τους τμήματα, δεν μπορεί επ’ ουδενί να συνδεθεί με το γεγονός ότι θα εξακολουθήσουν να διατηρούν τα δικά τους υπουργεία.


Άλλωστε τα διοικητικά θέματα της χώρας σε τέτοιες περιόδους κρίσης δεν μπορούν να αφεθούν στην τύχη τους. Τα κουρεμένα, υποβαθμισμένα, υποχρηματοδοτούμενα, μη αξιολογημένα από διεθνείς φορείς με καταστρεπτικές οικονομικές συνέπειες, χωρίς καμία σύνδεση με την πραγματική αγορά εργασίας πανεπιστήμια, μια χαρά μπορούν. 


Αλλά μιας και η πολιτεία έχει πλέον βαλθεί να αλλάξει πλήρως τη σημασία με την οποία οι πρόγονοι μας περιέλαβαν τους μύθους τους, μπορούμε κι εμείς να παραφράσουμε ένα σχετικά πρόσφατο ρητό και να λέμε όλοι μας από εδώ και μπρος πως “όπου γκρεμίζεται ένα σχολείο, χτίζεται ένα υπουργείο”.

Advertisements