Σεβασμός

Posted on April 3, 2012

0


Σεβασμός. Η εκτίμηση που δείχνουμε σε κάποιον για τα χαρίσματα και τις ικανότητες του. Η ηθική επιβράβευση για τις προσπάθειες που έχει καταβάλλει ολόκληρη τη ζωή του, είτε με το έργο του, την προσφορά του είτε ακόμη και με τον τρόπο που διάλεξε να ξετυλίξει το νήμα της.

Αυτή η ευχάριστη διάθεση μιας ευλαβούς επιδοκιμασίας στο διάβα, είναι που κάνει εκείνον που εμπνέει σεβασμό σε όσους με έξαψη επιλέγουν διστακτικά να τον εκφράσουν. Διότι ακόμη κι ένα βλέμμα ή ένα διακριτικό χαμόγελο αρκεί για να δείξει τις προθέσεις.
Ιστορικά, θα έλεγε κάποιος, πως πηγάζει από ένα κράμα ανήθικων και βίαιων επιβολών, με βάση τη μυική δύναμη, την κοινωνική θέση, την πολιτική και θρησκευτική εξουσία και το χρήμα, στοιχεία που στα πρώτα του βήματα τον έκαναν να χάσει την πραγματική του αξία κινδυνεύοντας να μεταλλαχθεί σε φόβο.
Ευτυχώς, όμως, που την αξία αυτή δεν την απώλεσε ποτέ. Εκείνη την επιρροή που προκαλεί αυτό το αίσθημα αισιοδοξίας και ελπίδας σε όποιον παραδειγματίζεται από το πρόσωπο που τον εκπέμπει. Αυτό το ζωντανό παράδειγμα που χωρίς καμία αυτοπροβολή, καμία μεγαλομανή επιδίωξη, αφήνει τη ζωή και το έργο του να μιλούν για λογαριασμό του.
Μια ζωή και ένα έργο ανιδιοτελές, οικειοθελές και απομακρυσμένο από εγωιστικές φιλοδοξίες. Με μόνο σκοπό τη βελτίωση των γύρω αλλά και του εαυτού του, μέχρι τη στιγμή που η ωρίμανση του θα αποτελέσει τη βάση για νέα δημιουργήματα έμπνευσης και προσφοράς.
Η ώρα που καλούμαστε να δείξουμε τον πραγματικό μας σεβασμό έφτασε. Ας προσέξουμε πολύ καλά σε ποιον θα αποφασίσουμε να τον προσφέρουμε. Γιατί επί δεκαετίες, οι αξίες προσφοράς και ζήτησης του κατασπαράχθηκαν. Ψεύτικοι σεβασμοί σε κάλπικους σεβάσμιους. Ιδιοτελείς υποκλίσεις σε διεφθαρμένους αυλικούς. Φόβος, στις απειλές του χάους.
Τώρα κανείς δεν έχει το δικαίωμα να πει “δεν ξέρω”. Κανείς δεν δικαιούται να σφάλει γιατί πολύ απλά ουδείς πια δεν πρόκειται να χαρίσει τον σεβασμό του εν αγνοία. Ας λογιστούμε πολύ προσεκτικά τούτες εδώ τις μέρες των τροπολογιών. 
Ιδιαίτερα εκείνοι που αυτήν εδώ την ώρα ντρέπονται να παραδεχτούν ότι ο πολύτιμος σεβασμός τους, που για χρόνια παραδινόταν αμαχητί, έφτασε η στιγμή να κερδιθεί…   
Advertisements